marathonwedstrijd Cat4, 4 februari 2026, verslag door de bril van de voorzitter.
Het is 20:45 als Ronald en Edward mij thuis oppikken. In de auto eerst nog even de Weissensee prestaties (200km) van de mannen besproken – ruim een week geleden – geen excuus voor wat er ook gebeurt vanavond. Over wedstrijdstrategie wordt verder niet gesproken, het loopt toch altijd anders.
Het is fris, 2 Celsius, en er waait een stevige wind die met vlagen tot 4 bft van finishlijn naar 500 meter startlijn blaast. Onze ervaring, als het harder waait mislukken de meeste ontsnappingen. Dat komt doordat de rijders de wind onderschatten en na een paar rondjes vooruit zijn opgebrand. ’t Zal vanavond niet anders zijn, toch?
Bij de Cat3 loopt het anders, het lukt verschillende rijders om deze keer te ontsnappen en het peloton op een ronde te zetten – dat lijkt te komen doordat niemand in het peloton de gaten dicht wil rijden. Deze dagen ben ik druk met een huisverbouwing en de spieren zijn al flink getest vandaag. Dus Ik hoop dat er geen rijders zijn uit onze Cat4 die nu ook denken dat ze het peloton kunnen ronden.
De baanverzorging is opvallend snel vanavond, om 21:40 kunnen we het ijs op. Twee ronden ‘warm rijden’, de gebruikelijke riedel van de jury (foto) en 43 rijders starten de loze ronde. Het is Paul die direct vooruit rijdt en er een, voor de loze ronde, heel vlot tempo inzet. Op de derde positie roep ik hem na; “Paul, het is de loze ronde, rustig aan!”. Paul blijft vlot doorschaatsen naar de finishlijn – de bel – en we zijn begonnen.
(foto) De loze ronde, Paul bijna uit zicht. De oranje-zwarte pakken bereiden hun ontsnapping al voor.
Direct na de finishlijn, nog voor de bocht, sprint een treintje 5Dorpen-rijders (oranje-zwart pak) voorbij. Duidelijk een afgesproken actie, net als de vorige wedstrijd, enkele andere rijders volgen in hun kielzog. Pfff, nu al het gas erop…..nee hé. Paul blijft voorop vlot doorrijden maar met een 34-er van kopgroep (in de eerste ronde!) wordt al vlot een gat geslagen. Jammer. Toch blijf ik op de derde positie in het peloton zitten – nog niet klaar om de kar te trekken.
Anderen voelen zich sterker en komen buitenom, ook Edward zit daarbij, en ik sluit aan. Ergens midden in het peloton een valpartij, het peloton valt uiteen, Ronald zit erachter en verliest de aansluiting met de kop van het peloton. We rijden nu 37-ers en een enkele 36-ers, een razendsnelle start van de wedstrijd en dat met zo’n harde wind…. Het gebroken peloton…. een fragiel lint. Er is wel enige samenwerking in onze groep, twee rijders maken zich nog los uit de groep en zullen later bij de kopgroep aansluiten.
Na 5 ronden is er een kopgroep van een stuk of zes schaatsers, het tweetal daarachter dat later bij de kop aansluit, Edward (voorop) en ik daarachter op een meter of zestig van de kop, gevolgd door ‘het peloton’ (een stuk of zeven rijders) op een meter of 40 achter ons. Overal zie je nu schaatsers, alleen of in groepjes, verspreid over de hele 400 meter baan. De eerste achterblijvers worden nu al ingehaald.
En langs de baan opvallend veel “Oe’s” en “Aa’s” en enthousiaste aanmoedigingen van jongelui aan de kussens.
Edward rijdt sterk, de ene ronde lijkt de kopgroep dichterbij te komen, de volgende juist niet. Na nog een paar ronden laat Edward mij passeren en probeer ik te versnellen, maar we komen niet dichterbij – ik recht mijn rug. Hé, waar is Ed? Ik zie nu pas dat Ed mij niet kon bijhouden, hij rijdt inmiddels weer voorbij, ik wacht even op het kleine peloton achter ons. “Kom op! Aanpikken!” roept de voorste man. En als ze passeren moet ik flink aanzetten om niet direct de aansluiting te verliezen. Gelukt – even op adem komen.
Na een halve ronde wordt Edward ook opgepikt. In dit kleine peloton wordt wel samengewerkt en om de beurt rijdt iemand op kop. Ook bij de kopgroep ontstaan scheurtjes en onze groep begint geleidelijk in te lopen, ook pikken we verschillende achterblijvers op, Ronald sluit aan. Wanneer ik op kop kom rijden, is er nog zo’n vijfentwintig meter tot de kopgroep te overbruggen. Even lijken ze te versnellen – “nee hé, heb ik weer” – maar na die laatste stuiptrekking van de kop – “gas erop!” – sluit ik aan. Nog 10 ronden te gaan – wat een wedstrijd – het tempo vertraagt…. een klein beetje, maar de onrust is voelbaar, ik probeer wat naar voren te schuiven.
De speaker klinkt; “Bij rondenbord op 7 moeten de rijders die één ronde of meer achter liggen de wedstrijd verlaten!”. Hoewel veel rijders de wedstrijd al eerder hebben verlaten dunt de groep flink uit als we bij dat punt – nog 7 ronden – komen. Ook Paul en Ronald verlaten de wedstrijd.
Ondertussen wordt het langs de baan luidruchtiger, pilsje in de hand en stoere verhalen – daar wil je bij zijn.
Met nog een kleine 7 ronden te gaan, langs de krabbelbaan, ik doe inmiddels mijn rondje voorop, komt Tessa voorbij sluipen. Ik laat haar gaan – die gun ik het wel – en ze pakt een meter of twintig. Maar niet iedereen gunt Tessa de winst, er komen een paar jongelui voorbij, het gaspedaal wordt weer vol ingetrapt – “Wacht op ons!” – we gaan mee.
(foto) Tessa probeert aan het einde van de wedstrijd nog te ontsnappen
Het gat met Tessa wordt gedicht, ik zit er kort bij op plaats vier, het kleine peloton valt weer uit elkaar, nog 4 ronden te gaan. “Gas geven, niemand er voorbij” Een sprint van 4 ronden wordt opgebouwd, ik blijf op plaats 4.
De bel…. de laatste ronde…. ik word nu ingehaald door nog een jonge rijder. Ik moet sneller…. dat lukt…. maar écht versnellen lukt mij niet meer…. weer komt een jonge rijder voorbij. We zijn er bijna, maar daar waar ik mijn rechter schaats over de finish wil duwen, tik ik de linker schaats van de rijder kort naast mij vooruit…. lekker dan …. hij blijft staan en wint op minder dan tweehonderdste (15 cm). Een verontschuldigende blik (maar geen dank-je-wel).
Hoe dan ook, ik finish op de 8e plaats in alweer de snelste wedstrijd voor M4/Cat4 in vijf seizoenen, gem. 39.4 sec/ronde, ondanks de straffe wind. Edward finisht op een verdienstelijke 11e plaats en behoudt zijn 3e plaats in het klassement (ik sta 4e).
Slechts 17 van de 43 gestarte rijders schaatsen de wedstrijd uit en worden geklasseerd – de rest…… compleet uit elkaar en uit de wedstrijd geblazen.
Verschillende senioren beklagen zich achteraf, in de kleedkamer, over de snelheid in de wedstrijd. Daar waar voorheen, bij M4, de groepen werden ingedeeld op basis van leeftijd (> 40jaar) gebeurt dat nu, bij Cat4, op basis van geschatte snelheid. Die jongelui trekken toch wat gemakkelijker een sprintje.
Misschien die jonge rijders toch eens wijzen op de gezelligheid langs de baan en laat FOMO de rest doen.
[volgende wedstrijd Cat4 op 18 februari 2026]